Kavuşacağız Anne Kavuşacağız...
 Şiirinde cezaevinde yaşadıkları durumu da anlatan Önsel, annesine “Seni ağlatanları biliyorum Tasalanma sen / Unutmam bilirsin hiçbir şeyi ben / Seni ağlatanların anasını… Ben… Ağlatmak istemem” diyerek seslendi.

İşte  “ Hasdal’dan anneme” başlıklı o şiir:

Ah güzel annem, 

Bilirim üzülürsün, 

Kahrolursun kederden, 

Kederlenme… 

Allah doğrunun yanındadır, bilirsin.

Yaş olmasın gözünde, 

Gurur duy sen bizimle, 

Yüzünü kızartacak bir şey yapmadık inan,

Allaha ve vatana etmişiz iman, 

Vatan sevmek suç ise 

Kessinler cezamızı, 

Allah bu yolda mübarek etsin gazamızı.

Ah anne

Bu oğlun nice pusular gördü, 

Ama kader Beşiktaş’ta ağlarını ördü, 

Kalleştir ve soğuktur bütün pusular. 

Hepsini geride bıraktı inan, 

Beşiktaş’ta yapılanlar.

Sen ağzından dua düşmeyen kadın, 

Oğlun… 

Cami bombalayacakmış, lakin 

Ne büyük iftiradır 

Ne büyük çamurdur bize atılan. Burada iyiyiz desek, 

Bilmem inanır mısın? 

Demirler çok soğuk bilir misin anne?

Burası hep demir 

Üstümüze örtülen kapılar, pencereler…

Yüreğimize kocaman bir kafes çektiler,

Ah annem, Karadeniz’in hırçın kadını, 

Senden öğrendik dik durmayı 

Önce insan ve adam olmayı, 

Adam olmayanlar, 

Kurdu bize kahpe tuzağı

Bilemedik yoktur bizde, 

Düşmana bile yapamayız kalleşlik, 

Hep yüreğimizin sesini dinledik, 

Sadece ve sadece ülkemiz dedik. 

Onu karşılıksız inan çok sevdik.

Sen anneydin, o ‘bize büyükanne 

Kalleşler, bu sevgiyi çekemediler 

Ne senden geçerim, ne ondan 

Serden geçeriz, geçeriz candan 

Yanımızdadır 

İnanıyoruz ulu Yaradan.

Ah onurlu başı dik annem 

Onurunu kaybetmek

Nedir hiç bilmem, 

Ne yapayım öğretmedin böyle şey. 

Ama onurunu kaybedenler 

Kimliğini yitirenler, 

Bizi çukurlara ittiler, 

Çamurlara, pisliklere gark ettiler, 

Kafeslere tıktılar, 

Biz ne yaptık ülkemize hizmetten başkaca

Eşimizden, çocuklarımızdan ve senden, 

Ayrı kaldık, ömür boyunca…

Ve… Sevgili babam 

O güzel ruhlu candan adam

Hastaydı, kanser olmuştu 

Çok çekti sonra rabbine kavuştu 

Sen daima başında beklerdin 

Ve ıstırabına, son anlarına şahit olmuştun;

Biz ise büyükanne nöbetinde 

Uzaklardaydık, 

İlgilenememiştik, binlerce kahır

Çok ağır gelmişti inan, çok ağır… 

“Canın sağ olsun, vatan sağ olsun oğlum. 

Görev önce gelir.” demiştin 

Ne büyük sabır?

Bir anneler günü idi 

Aradım… 

Ama sen sesimi duydun 

Dayanamadın, ağladın… 

Ne oldu sana ha güçlü kadın? 

Seni ağlatanları biliyorum 

Tasalanma sen 

Unutmam bilirsin hiçbir şeyi ben,

Seni ağlatanların anasını… 

Ben… Ağlatmak istemem 

Ama elbet keser döner, döner sap

Sorulur alçaklardan bir bir hesap

Çekilenler, çektirenler unutulur mu? 

Elbet unutmayacağız… 

Merak etme izin verirse yaradan, 

Geçmezsek ömürden.

Kavuşacağız annem kavuşacağız…

Mustafa ÖNSEL 

J. Kur. Alb."



Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner211