Asalak, Sersem Kelime

kuşkular okyanusu diyorum kimse anlamyor.. paranoyak cin gibi gözlerin baktığı kuşkular okyanusu..Nefret ettiğim sarhoş kelimeler ve içinde çırpındığım kuşkular dolu okyanus.

Yüzme bildiğim halde boğulurum korkusu var. Alışkın değilim.

Attığım kulaçların sayısı belli belirsiz.Gözlerim kıyı arıyor.Sakin ve insansız bir kıyı.Biri beni karşılamalı mı ki ? Kimim ki ben.? Boğulmaktan korkan bir değersiz bir canlı.. Bu yüzden kıyıda birinin el sallamasını istemem..

Bitkin bir halde yokuş çıkar gibi yüzüyorum dibi olmayan okyanusta.Mecalim kalmadığı halde durmamalyım biliyorum.
biliyorum ki durduğumda batarım.. Batmaktan değil ölmek mi ölmekten mi korkuyorum..Hayır hayır.Biliyorum ki burda batanlar iyi anılmaz.. Öldükten sonra bile itibarım lekesinden muzdarip kalmak istemiyorum.

Ölsem bile itibarım kalsın dediğimden daha çok ilerlemeliyim. Burada ölmemeliyim.Bu su çok bulanık.Yüzerken ağlıyorum..Ağlaya ağlaya buğulanmış gözlerim bir kıyı arıyor.Suyun içinde kıyı serabı nöbetlerine giriyor sanki gözlerim. Bir kıyı görür gibi oluyorum.Oraya yönelip ilerliyorum..Yalaştıkça kayboluyor.Sonra bir serap daha..
Balıklarımı takip etmeliyim yoksa.. Ama bu su çok bulanık.. göremiyorum.
Ve nedense göz yaşlarım dinmedi.Uyanık gördüğüm bir rüya gibi.
Bitmeyen bir rüya gibi..

Bu rüyanın finalini görmeli gözlerim.Hakkettim artık ..”hadi artık yorma beni Allah’ım göster bana şu finali” .. deyip haykırasım geliyor.. Haykırıyorum da..
Anladım ki Eskiden sevip şimdi nefret ettiğim bu taş kalbim ne kadar da yumuşamış.. Gözlerimin rengi suya vurdu heralde ..Yüzdükçe açık yeşile döndü suyun rengi.. Huzur verdi biraz..Sırt üstü döndüm… Seyrettim Güneşin ışığını..Sanırım burada can vermeliyim derken bir kıyı gördüm.. Gitmeliyim diye düşünürken de, biri tuttu ayaklarımdan…Direndim .. Çok direndim.. Bu direnişler beni kıyıya daha da çok yaklaştırdı. Yaklaştırdıkça daha çok asıldı ayağıma o Asalak.. Su hala bulanıktı. Göremiyorum o serseri ve sarhoş pisliği.. Kıyının kenarında duran ucu sivri kayalığa tutunmama az kalmıştı.Var gücümle attım elimi. sol ayağım suyun içinde kaldı.sağ ayağımı yere bastığımda rahatladım biraz.Yerde görüğüm bir odun parçası ile Ayağıma tutunan beni boğmaya çalışan ayağımdaki pisliğe haddini bildirircesine vurdum..olan gücümle.. bir iki üç defa.. ve bıraktı ayaklarımı..kendimi kumların üstünde bitkin bir vaziyette buldum..

Çok yorulmuştum.. Ama dindi göz yaşlarım.Sırt üstü yattığım kumlar bedenime enerji yükler gibiydi.Yanlız çok merak ettim..Beni boğmaya çalışan o serseriyi…Kendimi toparlayıp eğildim kayadan aşşağıya.Bulunduğu yerde kan rengi su yumağı vardı.. Ve suyun yüzüne vurulmuş bir çift kelime..”SENİ SEVİYORUM”…