Ruh, bir avuç toprak gibidir; hangi suyla sulanırsa, ona göre çiçek açar. Söz de, insanın içinden taşan bir pınardır. Gönül temizse, söz arı duru akar; kırgınsa, dilde yara olur. Sözümüzün yönü, yüreğimizin rüzgârına bakar.
Özgürlük Neyin Adı?
Özgürlük, ipin ucunu bırakmak değildir. Her şeyin bir sınırı, her insanın bir hududu vardır. Sözün özgürlüğü de böyledir; hem söylenene, hem dinleyene saygı ister. Kendi alanını genişletirken başkasının gönül toprağını ezmemek gerekir. “Canım nasıl isterse öyle konuşurum” demek, en başta insanın kendi değerini yitirmesidir.
Sanal Dünya, Gerçek Yalnızlık
Şimdi herkesin elinde bir ekran, dilinde hazır cevaplar... Komşuluk masasında içilen çayın tadı yok artık. Herkes bir köşede, karşısındakini duymadan bağırıyor. Oysa söz, bir araya getirmeye yarardı. Şimdi en çok ayıran, en hızlı unutturan oldu. Dostluklar, dijital izlerle yetiniyor; bir kelimeyle kurulup bir cümleyle yıkılıyor.
Sözün Taşıdığı Yük
İnsan, bazen “haklıyım” telaşıyla, karşısındakini unutur. Oysa hakikat, sessizliği seven bir misafirdir. Herkesin yüksekten konuştuğu yerde ne anlayan kalır, ne anlatılan. Dinlemek, en çok unutulan erdem. Çünkü dinlemeyen, anlamaz; anlamayan ise her sözle bir duvar daha örer aramıza.
Sözün Kıyısında Dostluk
Gerçek dostluk, gönlün gölgesine sığınır. Sözün güzeli, dostluğu çoğaltır; acısı ise yakar geçer. Birbirimize uzattığımız kelimelerle köprü kurmamız gerekirken, çoğu zaman aramıza uçurumlar açıyoruz. Söz, ya yaradır, ya merhem; insanın seçimine kalmıştır.
Özgürlük Zarar Vermez
“Özgürüm” demekle özgür olunmaz. Başkasının gönlünü yaralayan bir söz, özgürlük değildir; hoyratlıktır. Her insan, elindeki söz ile ya dünyayı güzelleştirir, ya da karartır. Özgürlük, sorumlulukla güzeldir; yoksa en güzel kelime bile yıkıcı bir güce dönüşebilir.
Anlamak, En Güçlü Söz
Bilmek kolay; anlamak ise zaman ister, gönül ister. Karşımızdakini dinlemeden, anlamadan söze başlamanın kimseye faydası yok. Eğer gönülden gönüle bir yol açılmıyorsa, o zaman sessizce ayrılmak en doğru yoldur. Her söz söylenmez, her kırgınlık sergilenmez. Gönül almak, gönül kırmaktan her zaman daha değerlidir.
Sözün Emaneti
Söz, insana verilmiş en ağır emanettir. Dil, kalbin aynasıdır. Sözümüz neyse, yüreğimiz odur. Bugün çok konuşan, az dinleyen; çok bilen, az anlayan bir çağdayız. En acı olan da, özgürlük adına birbirimizi kırmamız. Oysa söz, köprü kurmalıydı aramızda, duvar değil.
Sözün güzeliyle, gönlün özüyle; yolunuz açık, yüreğiniz ferah olsun.
Her dem, gönül dostlarıyla…
Yorumlar
Kalan Karakter: